Nur noch 7 Tage…

Vanmorgen op Facebook en Instagram:

IMG_8783

Nog zeven dagen, gepost door de #KoelnMarathon zelf.

Afgelopen week gingen de trainingen over van fanatiek naar de taper-stand.
Taperen, het hippe woord voor gas terug nemen, trainingsomvang verminderen en voorbereiden op een wedstrijd. Op vrijdag na (dan heb ik een afspraak bij de fysio voor een massage en loop ik op haar advies niet) kan ik deze week alle dagen trainen. Zonder puzzelen laat ik alle trainingen op de planning staan.

Als ik maandag uit mijn werk kom, kies ik er voor om eerst te eten en pas tegen achten te gaan lopen. De benen voelen de dag na de Halve van Hoogland prima, mijn buik iets minder. Binnen drie kilometer ben ik weer thuis voor een toiletbezoek. Daarna ga ik opgelucht weer op pad en loop ik nog acht kilometer heerlijk makkelijk door Kattenbroek en langs het stadspark. Ik reken het goed voor een easy 10km met mooie lage hartslag en weinig last van de Halve.

Dinsdag zorg ik er voor dat we op tijd eten, zodat ik nog een deel van mijn tempoblokken in het licht in de polder kan lopen. Ik vertrek om kwart over zeven voor 6x1600meter, tempo 10 seconden onder marathon tempo. De zon staat al laag, de omstandigheden zijn ideaal.

IMG-8667

Na twee kilometer inlopen en de eerste fotostop is het tijd voor de eerste versnelling. Zoals eigenlijk deze hele voorbereiding zie ik weer op tegen de versnellingen en loop ik toch weer gemakkelijk het gevraagde tempo’s.
Vorige week bedacht ik dat ik op de baan altijd handmatig mijn tempo’s klok. Als ik buiten de baan loop doe ik dat eigenlijk nooit. Vanavond breng ik daar verandering in, na 1600meter klok ik mijn ‘rondetijd’ en zie ik een gemiddelde snelheid 4:09 min/km. De rust van 400 meter dribbelen gebruik ik om nog een foto te maken van de ondergaande zon.

IMG_8669

Ondanks wat meer bochten gaat het tweede tempo nog net iets sneller (4.04 min/km), al kost dat wel net iets meer energie. Niet echt het tempo wat ik voor mijn gevoel lang vol kan houden. Maar wel lekker dat het lukt. Weer 400 meter dribbelen en genieten van de mooie lucht en omgeving.IMG-8674

Met de ervaring van het vorige tempo, probeer ik de derde 1600meter van vanavond op gevoel te lopen. Ik loop, zonder op mijn horloge te kijken, in een tempo wat ik voor mij gevoel lang vol kan houden. Het ritme van lopen en ademhalen lijken perfect bij elkaar te passen en het is eigenlijk zonde om aan het eind van het tempoblok het tempo weer te laten zakken. De snelheid is wel iets lager dan de vorige twee blokken (4.14 min/km), het gevoel is heerlijk. Ik dribbel weer 400 meter richting de Eem en ondanks dat het al donkerder wordt, is de lucht nog mooi van kleur.IMG-8677

Langs de Eem loop ik de vierde en vijfde versnelling van vanavond. Ik besef dat ik over de helft van deze training ben en doe voor mezelf een wedstrijdje met de roeiers op het water. Ik loop de tempo’s weer harder dan nodig is (4.05 en 4.04 min/km). Omdat het vijfde tempoblok eindigt bij het boothuis van de roeivereniging, kan ik de hectometer aanduiding op de weg gebruiken om af te tellen. Motiveert toch als het getal steeds lager wordt. Het laatste tempoblok loop ik vanaf het ziekenhuis richting de atletiekbaan. Het stoplicht op de Maatweg zit niet mee, het laatste tempoblok bevat daardoor een verplichte pauze.
Omdat ik toch aan het eind van mijn tempo’s vlak bij de baan ben en weet dat mijn teamgenoten daar training, neem ik even een kijkje. Zowel trainer Gert als de ervaren Adri zijn verbaasd dat ik vanavond nog volop train. Zij vinden twee weken taperen eigenlijk al aan de korte kant.

Als ik ook op de Instagram-post van mijn training het advies krijgt om te gaan taperen, besluit ik om de laatste zware donderdag-training van de Hansons Marathon Methode te schrappen (16 kilometer op marathontempo) en deze te vervangen door een easy avondloop. Daarmee zitten gelijk de zware trainingen erop en is het nog een aantal keer een rustig duurloopje tot de start op 1 oktober.

Donderdagavond loop ik met de ideale weersomstandigheden. Doordat het windstil is, is het water in de Laak helemaal vlak en spiegelt de omgeving in het water. Ik zoek een plek om een dubbele selfie te maken (met spiegelbeeld in het water). Alleen vind ik nergens de ideale locatie. Dan maar één van Vathorst met de laagstaande zon.IMG_8682

Al slingerend door De Laak komt de teller vanavond toch nog bijna bij de 13 kilometer. Verder heerlijk relaxed gelopen en ergens wel blij dat die 16 kilometer op marathontempo niet hoeven vandaag.

IMG_8776

Vrijdag dus op de massagetafel. Daar voel ik dat ik meer dan voldoende heb getraind de afgelopen weken. Niets ernstig, maar toch een aantal plekjes die mopperen tijdens de behandeling.

Zaterdag geef ik met Albert weer training aan de junioren. We hebben er zin in en lopen toch weer zeven kilometer. Ik vind het genoeg voor vandaag.

Zondag zegt het schema 13 kilometer. Ik kies net als donderdag voor een rondje langs De Laak en door Vathorst. Ik loop makkelijk, alleen is mijn hartslag iets hoger dan dat ik verwacht en gehoopt had. Aan het eind loop ik kilometer 12 en 13 in marathontempo. Dan valt de stijging van mijn hartslag mij weer erg mee. Dus maar niet te veel zorgen maken over alle metertjes. Tempo en gevoel zijn immers prima.

Nu op naar de laatste week voor de marathon. Nog een paar keer een klein uurtje lopen, verder rusten, eten, drinken en de tassen pakken voor het weekend.
Ik ben er klaar voor en heb er vooral heel veel zin in.
Op naar Keulen voor mijn derde marathon.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close